Αναγνώστες

Στην περίπτωση που κάποιος από τους συνδέσμους που προτείνονται στο ιστολόγιο δεν είναι ενεργός ή είναι εσφαλμένος, μπορείτε να με ενημερώνετε είτε μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος είτε μέσω σχολίου. Ευχαριστώ.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΕΚΤΥΠΩΣΗΣ ΥΛΙΚΟΥ

Στον σύνδεσμο που ακολουθεί θα βρείτε τις οδηγίες εκτύπωσης του υλικού του ιστολογίου.
http://taniamanesi-kourou.blogspot.gr/p/blog-page_18.html

ΟΔΗΓΟΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΩΝ

Για να αναζητήσετε θεματικές ενότητες, δείτε πρώτα στο πλάι του ιστολογίου, στο μενού ΕΤΙΚΕΤΕΣ. Διαλέξτε το θέμα που σας ενδιαφέρει. Κλικάρετε δύο φορές και στην οθόνη που θα εμφανιστεί, δείτε όλες τις σχετικές αναρτήσεις. Σε κάθε σελίδα μπορείτε να δείτε μέχρι 10 αναρτήσεις για το κάθε θέμα. Για να μπορέσετε να δείτε και τις υπόλοιπες αναρτήσεις για το θέμα που σας ενδιαφέρει, επιλέξτε Παλαιότερες Αναρτήσεις.

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΘΕΜΑΤΩΝ (ΛΕΞΕΙΣ-ΚΛΕΙΔΙΑ)

Σχετικά με την αναδημοσίευση:

Αγαπητοί συνάδελφοι και γονείς, όλο το υλικό που έχει το όνομά μου και την υπογραφή του ιστολογίου "Δραστηριότητες, παιδαγωγικό και εποπτικό υλικό για το Νηπιαγωγείο & το Δημοτικό" είναι ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ και προς ελεύθερη προσωπική χρήση για όλους. Ωστόσο απαγορεύεται η εμπορική του εκμετάλλευση, δηλαδή να χρησιμοποιηθεί υλικό που έχω φτιάξει εγώ για να κερδοσκοπήσει κάποιος είτε μέσω του υλικού αυτού καθεαυτού, είτε μέσω διαφημίσεων (το κείμενο το δανείστηκα από τη συνάδελφο Ιωάννα Χατζίκου).

Επίσης, παρακαλώ όποιον θέλει να κάνει αναφορά στο περιεχόμενο των αναρτήσεων, να αναρτήσει τον ΣΥΝΔΕΣΜΟ από τη γραμμή URL της κάθε ανάρτησης και ΟΧΙ ΑΥΤΟΥΣΙΟ το περιεχόμενο της ανάρτησης ΜΕ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ - ΕΠΙΚΟΛΛΗΣΗ. Ευχαριστώ πολύ για τη συνεργασία.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

25 Νοε 2017

Το παιδί και το όνειρο (της Κάρμεν Ρουγγέρη): πρόταση χριστουγεννιάτικης γιορτής

Ακολουθεί πρόταση για χριστουγεννιάτικη γιορτή για 20  έως 25 παιδιά. Πολλοί ρόλοι μπορούν να δοθούν σε δύο παιδιά. Αποτελεί διασκευή του βιβλίου της Κάρμεν Ρουγγέρη 
"Το παιδί και το όνειρο", παρουσίαση του οποίου μπορείτε να βρείτε στον σύνδεσμο που ακολουθεί.





Για να ενσωματώσετε μουσικά κομμάτια στις "γέφυρες" ανάμεσα στις σκηνές, βρείτε προτάσεις στον σύνδεσμο

(παρουσίαση του βιβλίου από την Κάρμεν Ρουγγέρη στον Ιανό)

Σκηνή 1η

Αφηγητής (1): Είναι απόγευμα, παραμονή Πρωτοχρονιάς και στο σπίτι είναι όλα γιορτινά. Ξαφνικά, το κουδούνι χτυπά. Ποιος να είναι; Νάτος ο Βασίλης που τρέχει γρήγορα να ανοίξει την πόρτα.
(εμφανίζεται ο Δημήτρης, γείτονας από το διπλανό διαμέρισμα)

Δημήτρης (2): Γεια σου. Ήρθα να παίξουμε.
Βασίλης (3): Τέλεια. Είσαι για κυνηγητό;
Δημήτρης: Τι; Εδώ μέσα. Θα μας μαλώσει η μαμά σου.
Βασίλης: Ωχ, καημένε, πολύ φοβιτσιάρης είσαι. Έχω βαρεθεί να κάθομαι μέσα στο σπίτι, θέλω να τρέξω.

Αφηγητής: Ο Δημήτρης πείθεται και αρχίζουν να κυνηγούν ο ένας τον άλλο, σπρώχνοντας καρέκλες, ανεβαίνοντας στον καναπέ και πηδώντας πάνω στο τραπέζι του σαλονιού. Ξαφνικά...

(το χριστουγεννιάτικο δέντρο πέφτει κάτω)

Δημήτρης: Πω! Πω! Τι κάναμε! Ρίξαμε κάτω το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Τώρα;
Βασίλης: Πώς κάνεις έτσι; Το σηκώνουμε, μαζεύουμε τα στολίδια, τα κρύβουμε κάτω από τον καναπέ και ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Αφηγητής (4): Εκείνη τη στιγμή μπαίνει στο σαλόνι η μαμά του Βασίλη με τη Μυρτώ, τη μικρή του αδερφή.

Μαμά (5): Τι γίνεται εδώ; Παίζετε κυνηγητό μέσα στο διαμέρισμα; Καθίστε γρήγορα στην τηλεόραση και τσιμουδιά.

(ανοίγει την τηλεόραση)

Μαμά: Ορίστε. Έχει εορταστικό πρόγραμμα. Καθίστε να το δείτε και εγώ πάω να φτιάξω το γλυκό για το πρωτοχρονιάτικο τραπέζι.

Μυρτώ (6): Να καθίσω και εγώ μαζί του;

Βασίλης: Όχι, δε σε θέλω. Είσαι μικρή. Θέλω να μείνω με τον φίλο μου.

Μυρτώ: Καλά, γκρινιάρη, θα πάω με τη μαμά στην κουζίνα να τη βοηθήσω να φτιάξει το γλυκό.

Αφηγητής: Οι δύο φίλοι σχεδόν αμέσως σηκώθηκαν από τον καναπέ και έκλεισαν την τηλεόραση.

Βασίλης: Βαρέθηκα. Θέλω να παίξω μπάλα.
Δημήτρης: Εδώ μέσα; Όχι, δεν γίνεται.

Αφηγητής (7): Όμως δεν πρόλαβε να τελειώσει τα λόγια του, γιατί ο Βασίλης είχε προλάβει να πετάξει την μπάλα που προσγειώθηκε πάνω στην κούκλα-λαμπατέρ του σαλονιού. Ένας κρότος τρομερός ακούστηκε. Η φούστα της πορσελάνινης κούκλας είχε ραγίσει.

Δημήτρης: Και τώρα; Τι κάνουμε;
Βασίλης: Κάπου εδώ είχε μια υφασμάτινη ποδιά η μαμά μου. Θα τη φορέσω στην κούκλα και δε θα φαίνεται τίποτα.

Δημήτρης: Α! Όλα κι όλα. Εγώ δε θέλω να βρω τον μπελά μου. Θα φύγω.
Βασίλης: Πολύ ωραία! Φύγε! Εγώ θα παίξω με την ντουλάπα.

(ο Δημήτρης φεύγει και ο Βασίλης αρχίζει να παίζει μπάλα μόνος του, πετώντας την πάνω στην ντουλάπα, ώσπου ξαφνικά μπαίνει στο σαλόνι η μαμά του)

Μαμά: Παιδί μου, τι κάνεις εκεί; Δεν τα λυπάσαι τα κακόμοιρα τα έπιπλα; Κάθισε επιτέλους φρόνιμα.

Αφηγητής (8): Κουρασμένος από τις καταστροφικές του δραστηριότητες αλλά και πεισμωμένος, ξάπλωσε στον καναπέ. Χωρίς να το καταλάβει έκλεισε τα μάτια του και αποκοιμήθηκε. Τότε ένα κοριτσίστικο κλάμα ακούστηκε μέσα στην νύχτα...

Σκηνή 2η

Κρεμάστρα - καλόγερος (9): Ποιος κλαίει;
Χριστουγεννιάτικο δέντρο (10): Κλαίει κανείς;
Καρέκλα (11): Η κούκλα κλαίει, δεν την ακούτε;
Κούκλα (12): Μου χάλασε το φόρεμα.
Καρέκλα: Καλά, εμένα δεν είδες πώς μ' έκανε; Κοίτα, κουτσαίνω, το ένα μου πόδι είναι σπασμένο.
Κούκλα: Πώς με κατάντησε έτσι;
Καρέκλα: Τι σου' κανε; Δεν είδα.
Κούκλα: Μου έσκισε τη φούστα.
Καρέκλα: Μη στεναχωριέσαι. Σου πάει τόσο πολύ αυτή η ποδιά που δε φαίνεται καθόλου το ράγισμα.
Κρεμάστρα - καλόγερος: Μα τι λέτε τόση ώρα; Δεν ακούω.
Χριστουγεννιάτικο δέντρο: Μα τι έπαθες εσύ και δεν ακούς καλά; 
Κρεμάστρα-καλόγερος: Άκουγα καλά, αλλά ο μικρός Φασαρίας με χτύπησε με κάτι βέλη, κάτι βεντούζες, πώς το λένε, στο αυτί, στο τύμπανο και τώρα δεν ακούω πια καλά.

Ντουλάπα (13): Μιλάτε εσείς τόση ώρα και εγώ πεθαίνω από τους πόνους. Δεν είδατε τι μου έκανε;
Όλοι οι υπόλοιποι μαζί: Τι σου έκανε;
Ντουλάπα: Έπαιζε μπάλα στο στήθος μου.
Όλοι μαζί: Το είδαμε, αλλά δεν φανταστήκαμε ότι θα πονάς.
Ντουλάπα: Με διέλυσε σας λέω. Κάτι πρέπει να κάνουμε. Δεν πάει άλλο!

Αφηγητής (14): Τότε ένα χτύπημα ακούστηκε στο τζάμι του μπαλκονιού. Όλοι γύρισαν να δουν ποιος χτυπούσε. Ήταν το λουλούδι, η αλεξανδρινή, που ήταν φυτεμένο σε μια γλάστρα, έξω στο μπαλκόνι.

Αλεξανδρινή (15): Μου ανοίγετε;

Αφηγητής: Η κούκλα έτρεξε προς το παράθυρο να το ανοίξει.

Αλεξανδρινή: Είδατε τι μου έκανε ο μικρός; Να, μου έκοψε με όλη του τη δύναμη σχεδόν όλα μου τα φύλλα και πόνεσα πάρα πολύ. Νόμιζα πως θα λιποθυμούσα από τον πόνο.

Όλοι μαζί (κρεμάστρα, δέντρο, κούκλα, καρέκλα, ντουλάπα): 
Ε, λοιπόν, δεν πάει άλλο. Τέρμα και τελείωσε... Πρέπει να κάνουμε ένα συμβούλιο, να βρούμε μία λύση.

Αλεξανδρινή: Εγώ θα έλεγα να κάνουμε καλύτερα μία δίκη, να τον δικάσουμε τον μικρό Ταραξία.

(όλα τα έπιπλα χειροκροτούν και φωνάζουν 
"ζήτω!", "μπράβο!")

Κούκλα: Μα πώς γίνεται μία δίκη;
Καρέκλα: Εγώ ξέρω, γιατί πριν με αγοράσουν οι γονείς του Βασιλάκη ήμουν στο γραφείο ενός δικηγόρου. Λοιπόν, χρειαζόμαστε οπωσδήποτε έναν πρόεδρο, έναν εισαγγελέα, μια γραμματέα, μάρτυρες κατηγορίας και μάρτυρες υπεράσπισης.

(ο Βασίλης σε μια γωνιά φαίνεται να παρακολουθεί τη σκηνή που κανονικά εκτυλίσσεται στο όνειρό του)

Βασίλης (ψιθυριστά): Πω! Πω! Άσχημα την έχω! Ετοιμάζονται να με δικάσουν. Καλύτερα να το σκάσω, να φύγω από το σπίτι, μπας και γλιτώσω.

(ανοίγει την πόρτα, όταν ξαφνικά μπροστά του εμφανίζεται 
ο... Άγιος Βασίλης. Όλα τα έπιπλα παρακολουθούν ξαφνιασμένα)

Βασίλης: Δεν είμαστε καλά. Βλέπω καλά; Ο Άγιος Βασίλης είσαι;
Άγιος Βασίλης (16): Ναι, παραμονή Πρωτοχρονιάς σήμερα και έχω ξεκινήσει να μοιράζω δώρα στα παιδιά. Άκουσα την ανησυχία σου και σκέφτηκα αντί για άλλο δώρο να σου προσφέρω εγώ την υπεράσπιση που χρειάζεσαι. Τι λες; Συμφωνείς;
Βασίλης: Ναι!!!


(ο Βασίλης ορμάει με δύναμη και αγκαλιάζει τον Άγιο Βασίλη)

Απομακρύνονται όλη από τη Σκηνή

Σκηνή 3η (σκηνοθεσία "δικαστηρίου")

Ντουλάπα: Ησυχία! Ησυχία παρακαλώ! Η δίκη αρχίζει. Βγες από την αγκαλιά του συνήγορού σου και πλησίασε.


(δειλά ο Βασίλης πλησιάζει)

Ντουλάπα: Ονομάζεσαι;
Βασίλης: Βασίλης Αταχτίδης του Ανδρέα και της Αγάπης
Ντουλάπα: Πόσων χρονών είσαι:
Βασίλης: Πέντε στα έξι.
Ντουλάπα: Λοιπόν, μικρέ. Κατηγορείσαι για ανυπακοή, απροσεξία, αταξία, φθορά και κακομεταχείριση επίπλων και ανθρώπων. Τι έχεις να πεις;


(ο Βασίλης πάει να μιλήσει αλλά ο Άγιος Βασίλης του κάνει νόημα να μη μιλήσει...)

Ντουλάπα: Α, ώστε δεν μιλάς, ε; Τον λόγο λοιπόν έχει ο εισαγγελέας.
Χριστουγεννιάτικο Δέντρο (εισαγγελέας): Κυρία πρόεδρε, κυρίες και κύριοι... βρισκόμαστε μπροστά σε ένα παιδί τέρας...

Άγιος Βασίλης: Διαμαρτύρομαι.... Τι χαρακτηρισμοί είναι αυτοί για ένα παιδί;

Χριστουγεννιάτικο Δέντρο (συνεχίζοντας): Αυτό το ... παιδί λοιπόν, δεν έχει αφήσει δέντρο όρθιο, λουλούδι άκοπο, έπιπλο απείραχτο και άνθρωπο .... αβασάνιστο. Εμένα, για παράδειγμα, με έριξε κάτω, έσπασε σχεδόν όλα μου τα στολίδια και κοιτάξτε τι μου έκανε; Ένα καρούμπαλο!

Ντουλάπα: Τον λόγο έχει η Αλεξανδρινή.

Αλεξανδρινή: Κοιτάξτε εμένα που ο μικρός μου έκοψε σχεδόν όλα μου τα φύλλα... 
Κρεμάστρα - καλόγερος: Τι να πω κι εγώ που έχασα την ακοή μου για χάρη αυτού του μικρού... Με έβαλε στόχο με τα βέλη του...
Καρέκλα: Κι εμένα, κυρία πρόεδρε, ανεβαίνει συνέχεια πάνω μου. Δεν αντέχω άλλο πια!

Ντουλάπα: Ησυχία, παρακαλώ! Τον λόγο έχουν τώρα οι μάρτυρες υπεράσπισης, αλλά επειδή δεν παρουσιάστηκε κανείς...


(μια λεπτή φωνή διακόπτει την ομιλία της Ντουλάπας)

Μυρτώ: Είμαι εγώ μάρτυρας υπεράσπισης του αδερφού μου.

(όλα τα έπιπλα άρχισαν να ψιθυρίζουν "Τι θέλει η μικρή εδώ;")

Ντουλάπα: Ησυχία, παρακαλώ! Τι έχεις να μας πεις, μικρή;

Μυρτώ: Ήθελα να πω πως ο αδερφός μου είναι λίγο άτακτος, αλλά στην πραγματικότητα είναι πολύ καλό παιδί.


(όλα τα έπιπλα αρχίζουν να γελούν)

Ντουλάπα: Ησυχία, παρακαλώ! Τον λόγο έχει ο Άγιος Βασίλης.
Άγιος Βασίλης: Θα είμαι πολύ σύντομος. Κυρίες και κύριοι, πράγματι ο μικρός Βασίλης τα κάνει όλα αυτά, για τα οποία κατηγορείται, αλλά έχει... ελαφρυντικά. Είναι μόλις επτά ετών και μένει σε μία... πολυκατοικία. Πού να παίξει το παιδί δηλαδή; Στο σπίτι δεν μπορεί, οι δρόμοι είναι γεμάτοι αυτοκίνητα; Θέλει να τρέξει, να κινηθεί, να χοροπηδήσει. Πού να πάει; Πού; Σκεφτείτε τα αυτά και πάρτε μια δίκαιη απόφαση. Εγώ σας χαιρετώ τώρα. Έχω μεγάάάλο ταξίδι απόψε.


Ο Άγιος Βασίλης φεύγει. 

Τα έπιπλα όλα μαζί: Μία είναι η δίκαιη απόφαση. Τιμωρία για τον μικρό Ταραξία...

Ο Βασίλης, φοβισμένος, βάζει τα χέρια του στα μάτια και είναι έτοιμος να βάλει τα κλάματα...

(Αλλαγή σκηνικού: Τα έπιπλα φεύγουν από τη σκηνή, ο Βασίλης βρίσκεται ξαπλωμένος στον καναπέ του σαλονιού)

Σκηνή 4η (ο Βασίλης ξυπνάει...)

Βασίλης (μέσα στον ύπνο του): Όχι, όχι, σας λέω! Δεν το έκανα επίτηδες! Είμαι αθώος! Μη με τιμωρήσετε!
Μυρτώ: Βασίλη! Βασιλάκη... ξύπνα! Σε πήρε ο ύπνος πάνω στον καναπέ.

(Ο Βασίλης τινάζεται όρθιος και με δυνατό "Ουφ!" ανακούφισης, αγκαλιάζει την αδερφή του και λέει χοροπηδώντας)

Βασίλης: Ζήτω! Όνειρο ήταν!
Μυρτώ: Κοίτα τι έχω εδώ! Ένα μπαλόνι Άγιος Βασίλης. Δώρο από μένα για τη γιορτή σου. Θέλεις να παίξουμε;
Βασίλης: Και βέβαια!
Μυρτώ: Γιούπι! (η μικρή πηδάει πάνω στον καναπέ και αρχίζει να χοροπηδάει από τη χαρά της)
Βασίλης: Εεεπ! Όχι με τα παπούτσια πάνω στον καναπέ...

(Αμέσως μετά στρέφεται μπρος το μπαλόνι Άγιος Βασίλης που κρατάει στα χέρια του και ψιθυρίζει:)

Βασίλης: Σ'ευχαριστώ για όλα, καλέ μου Άγιε Βασίλη!

24 Νοε 2017

Χριστουγεννιάτικο θεατρικό: Οι κουραμπιέδες της Μάγισσας Κουτουρού (της Ιωάννας Κυρίτση-Τζιώτη)

Ακολουθεί πρόταση για χριστουγεννιάτικη γιορτή. 
Το κείμενο είναι διασκευή του ομώνυμου βιβλίου της 
Ιωάννας Κυρίτση - Τζιώτη.

Ευχαριστώ πολύ τη διαδικτυακή φίλη και συνάδελφο. 

Σχετικά βίντεο:




            Διασκευή του Παραμυθιού 
«Οι  κουραμπιέδες της Μάγισσας Κουτουρού» 
για Χριστουγεννιάτικη γιορτή\
(της Ιωάννας Κυρίτση-Τζιώτη)

Για πολύ μικρά παιδιά νομίζω πως μπορεί οι ρόλοι  να αποδοθούν μόνο με κινήσεις συνοδευμένες από μουσική. Ενώ η απαγγελία των στίχων (που αφηγούνται στην ουσία την ιστορία) γίνεται από τις νηπιαγωγούς.

Π.χ Οι γάτοι βγαίνουν ο ένας πίσω από τον άλλο. Κινούνται αργά βγάζοντας τα νύχια τους, καμπουριάζοντας, πλένοντας τα μουστάκια τους στη μουσική του ροζ πάνθηρα
Η μάγισσα κουτουρού τριγυρνά στη σκηνή.
Όλοι μαζί τραγουδούν το τραγούδι της μάγισσας.
Τα τσαγερά στριφογυρνούν αργά, τα φλιτζάνια κάνουν ζευγαράκια. Οι κουραμπιέδες περπατούν φουσκωμένοι με τα χέρια στην κοιλιά, οι ρόδες κάνουν βαρελάκια, οι στρατιώτες περπατούν σε παρέλαση, οι άρρωστοι βογκούν, κουτσαίνουν.

Μια άλλη πρόταση για μεγαλύτερα παιδιά: βάζουμε όλους τους ρόλους όπως είναι στη σειρά. Κάθε ομάδα που αφηγείται έρχεται μπροστά ένα- ένα παιδί λέει τα λόγια του και γυρνά στη θέση του ή κάθε ομάδα κάνει και ανάλογες κινήσεις. 
Εξαρτάται φυσικά από τον χώρο που έχουμε.
Για μεγαλύτερα παιδιά η αφήγηση γίνεται από τα ίδια τα παιδιά που ή στέκονται στη σκηνή σύμφωνα με τη σειρά που αφηγούνται την ιστορία ή βγαίνουν σε ομάδες. Καλό είναι πριν την παράσταση οι νηπιαγωγοί ή να πουν μια περίληψη του παραμυθιού ή να την έχουν γράψει στο πρόγραμμα της γιορτής.


Αφήγηση
Πρώτο μέρος
Στο πρώτο μέρος που γίνεται η εισαγωγή της ιστορίας μπορεί αν δεν υπάρχουν πολλά παιδιά για να μοιραστούν οι ρόλοι των σχολιαστών της τηλεόρασης, τα λόγια να ακούγονται από τους νηπιαγωγούς και τα παιδιά να εμφανιστούν μετά τη Χριστουγεννιάτικη μουσική. 
Γενικά είναι διασκευασμένο έτσι που μπορεί να προσαρμοστεί ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών και το πόσα λόγια θέλουμε να τους δώσουμε. 
(Στα δικά μου παιδιά έβαζα το πολύ δυο στροφές).

Τηλεπαρουσιαστής (1):
 Θεατές μας καλησπέρα
στο δελτίο των επτά
πρώτα απ’όλα να ευχηθούμε
σ’όλους σας: Χρόνια Πολλά!

Οι ειδήσεις μας απόψε
είναι συνταρακτικές
στον πλανήτη απ’άκρη σε άκρη
έγιναν ανατροπές.

Παρουσιαστής (2):
Οι σοφοί όλου του κόσμου
κάνουν διαρκώς συσκέψεις
μα τα όσα κουβεντιάζουν
σκέτες είναι  υποθέσεις.

Συνδεόμαστε αμέσως
με τους ανταποκριτές
 μήπως κάτι εξηγήσουν
και το αίνιγμα μας λύσουν

Ανταποκριτής (3)
Καλησπέρα- καλησπέρα
σ’όλους χρόνια σας πολλά
τίποτα κανείς δεν ξέρει
 και τα νέα είναι θολά.

 Φήμες λένε, πως για όλα
τα ανεξήγητα παντού,
φταίει κάποια Μαγισσούλα
που την λένε Κουτουρού.

Παρουσιαστές 1 και 2 μαζί:
Ευχαριστούμε τους ρεπόρτερ
για τα νέα που μας είπαν
το δελτίο τώρα κλείνει
και στις δέκα θα μας δείτε.


Χριστουγεννιάτικη Μουσική

Δεύτερο μέρος
   Εμφανίζονται οι γάτοι της Μάγισσας Κουτουρού 
(μουσική π.χ ροζ πάνθηρας)

Γάτος (1):
Νιαρ! Νιαρ! Νιαρ!
Άδικα μην απορείτε
και μη σπάτε το κεφάλι
την αλήθεια τώρα δείτε
που δεν ξέρουνε οι άλλοι.

Αυτή η μάγισσα που λέει
ότι πίσω είναι κρυμμένη,
είναι άκακη η καημένη,
μα πολύ αφηρημένη!!!!!

Γάτοι όλοι μαζί:
«Κουτουρού είναι το όνομα της 
και φευγάτα τα μυαλά της»!

Γάτος (2):
Μην κοιτάτε με απορία
ξέρουμε την ιστορία.
 είμαστε κι εμείς εκεί
όταν μπήκε στην κουζίνα
 τρέχοντας  ένα πρωί.

Εμφανίζεται η Μάγισσα Κουτουρού

Μάγισσα: 
Κουραμπιέδες θα ζυμώσω
με μια σπέσιαλ συνταγή
τη χαρά σ’όλους θα δώσω
αρχινάω στη στιγμή.

Γάτος (3):
Της γιαγιάς τις συνταγές
αρχινάει να γυρεύει
μα είναι άφαντες, κρυμμένες
την κουζίνα ανακατεύει.

 Ανοίγει τα ντουλάπια
ψάχνει στα πιατικά
τραβάει τα συρτάρια
σπάει τα γυαλικά.

Εμφανίζονται τα τσαγερά.

Τσαγερό (1):
Της γιαγιάς της το βιβλίο
Ψάχνει μέχρι το ψυγείο
κάπου  αλλού είναι κρυμμένο
σίγουρα είναι χαμένο.

Τσαγερό (2):
 Δίχως διόλου να θυμώσει
στη στιγμή αποφασίζει
την ποδιά στη μέση δένει
τα μανίκια της γυρίζει
και μια συνταγή απ’το νου της
αρχινά να μουρμουρίζει.

Μάγισσα
Δεν πειράζει που δε βρίσκω
τη μαγισσοσυνταγή
απ’το νου μου κουραμπιέδες
θα ζυμώσω στη στιγμή.

Εμφανίζονται τα φλιτζάνια.

Φλιτζάνι (1):
 Μια τεράστια λεκάνη
βάζει γρήγορα στη μέση
υλικά ρίχνει αράδα
ό, τι κι όπως της αρέσει.

Τσουβαλιές φεγγαροαλεύρι
αστροζάχαρη οκάδες
βούτυρο εκατό βαρέλια
και αβγά τρεις δωδεκάδες.

Φλιτζάνι (2):
Όλο κέφι ανακατεύει
ολοένα τραγουδάει
με ανθόνερο ραντίζει
και παντού μοσχοβολάει.

Κουραμπιέδες κουτουρού
άμα φας χάνεις το νου
στα αγνά τους υλικά
κρύβουν χίλια μυστικά.

Μάγισσα και όλοι μαζί τραγουδούν την προηγούμενη στροφή

Εμφανίζονται οι κουραμπιέδες.

Κουραμπιές (1):
Σαν το πλάσιμο τελειώνει
μπόλικα ταψιά γεμίζει
την κουζίνα της πυρώνει
και το ψήσιμο αρχίζει.

Τη δουλειά σαν τελειώνει
στην κουζίνα της απλώνει
κουραμπιέδες χιονισμένους
από ζάχαρη πνιγμένους.

Κουραμπιές (2):
Βιαστική η Κουτουρού μας
δίχως να καθυστερεί
τους αφράτους κουραμπιέδες
τους μοιράζει σε κουτί.

Θέλει δώρο να τους πάει
στις μαγισσοφιλενάδες
πού να ξέρει η καημένη
πως θα μπλέξει σε μπελάδες.

Εμφανίζονται τα κουτιά.

Κουτί για γλυκά (1):
Τα πακέτα όλο τάξη
 μες στο φορτηγό αραδιάζει
στο βολάν έχει καθίσει
έτοιμη να ξεκινήσει.

Βρουμ-βρουμ- βρουμ!
ευθεία πάει,
το τιμόνι κουμαντάρει
με το νου, ποιες φίλες  έχει
μια- μια τις μετράει.

Κουτί για γλυκά (2):
Φιοριτούρα- Μπερδεψούρα
Γλυκατζού, όλες είναι κολλητές!!!!
Μακρινό ταξίδι έχει
με λακκούβες και στροφές.

Βιάζεται για να προλάβει
την ταχύτητα ανεβάζει
δυνατά πατά το γκάζι
η καρότσα αναστενάζει.

Εμφανίζεται το σύννεφο.

Σύννεφο (1):
Ώσπου μπαμ με φόρα πέφτει,
μ’ένα σύννεφο τρακάρει
βζιν της φεύγει το τιμόνι
και το φορτηγό τουμπάρει.

Τα κουτιά των κουραμπιέδων
γίνανε το μάλε- βράση
σκόρπισαν απ’την καρότσα
κι άντε τώρα να τα πιάσει.

Εμφανίζονται οι ρόδες.

Ρόδα (1)
Πέφτουν απ’τον ουρανό
στων ανθρώπων τα κεφάλια
μάγισσα και φορτηγό
έχουν γίνει μαύρα χάλια.

Το πακέτο γκάπα -γουπ
πέφτει σ’ένα στρατηγείο
δίπλα σε δυο στρατηγούς
με γαλόνια και λοφίο.

Ρόδα (2):
Στο τηλέφωνο γκαρίζουν
δίνοντας διαταγές
τοίχοι και ταβάνια τρίζουν
απ’τις άγριες φωνές!

 ΓΡΑΦΕΙΟ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ

Στρατηγός:
Στρατιώτες προσοχή!
αυστηρή διαταγή:
-Μπρος στον πόλεμο ριχτείτε
τον εχθρό μη φοβηθείτε!!!!

Στρατιώτης 
Όσο στη γραμμή μιλάει
κουραμπιέδες μασουλάει
ζαχαρώνουν την καρδιά του
τσαφ αλλάζουν τα μυαλά του

Στρατηγός
Αγοράκια μου γλυκά
όμορφα και τρυφερά
όχι πόλεμο, μα σκι
 κάντε τώρα στην κορφή.

Στρατηγός
Τώρα όπλα μην κρατάτε
μοναχά στο σκι γλιστράτε
αντί βόμβες και κραυγές
να ακούγονται χαρές .


ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ

Νοσοκόμα
Γκαπ το δεύτερο πακέτο
Προσγειώθηκε μ’ορμή
μέσα σε νοσοκομείο
φέρνοντας ανατροπή.

Άρρωστοι, δυστυχισμένοι
στα κρεβάτια τους βογκούσαν
δύσκολη ζωή με πόνους
μέσα στις γιορτές περνούσαν.

Γιατρός
Τρώνε τα κουραμπιεδάκια
ζωντανεύουν σαν παιδάκια!
Φρουπ! Πετούν τα δεκανίκια
και χορεύουν σαν κατσίκια.

Άρρωστος
Όπα! Ζήτω!
Ζωηρούς κάνουμε  πήδους
τα ποδάρια μας χτυπάμε,
τους ορούς πέρα πετάμε
με τα πι χοροπηδάμε!

Άρρωστος
Έτσι με τους κουραμπιέδες
τις εφετινές γιορτές…..
έχουμε στα χειρουργεία
γλέντια, κέφια και χαρές.

ΠΑΛΑΤΙ

Υπηρέτης, Υπηρέτρια  ή Σύμβουλος:
Άλλο ένα απ’τα πακέτα
γκάπα σ’ένα βασιλιά
γκάπα-γκουπ κατρακυλάει
μπρος στο θρόνο σταματάει.

Υπηρέτης, Υπηρέτρια ή Σύμβουλος
Σ΄ένα βασιλιά τσιγκούνη
που όλη μέρα την περνάει
τα λεφτά του και τις λίρες
μια-μια να μετράει.

Υπηρέτης, Υπηρέτρια ή Σύμβουλος
Μόλις βλέπει το πακέτο
το ανοίγει… δοκιμάζει….
μασουλάει….καταπίνει…
στη στιγμή γνώμη αλλάζει.

Το παράθυρο ανοίγει
το κεφάλι έξω βγάζει
και στο δόλιο το λαό του
λίρες και φλουριά μοιράζει.


Ζήτω! Μπράβο! Ευτυχία!
Τέλος πείνα δυστυχία
θα γεμίσει η κοιλιά μας
θα γελάσουν τα παιδιά μας.

Εμφανίζονται οι γάτοι.

Γάτος Μάγισσας Κουτουρού:
Κανείς σίγουρα  δεν ξέρει
τι τον κόσμο έχει αλλάξει
ποιος  χαρά και καλοσύνη
στις καρδιές έχει σταλάξει.

Γάτος Μάγισσας Κουτουρού:
Μόνο η Κουτουρού, η καημένη
που απ’τον τράκο
στο κρεβάτι έχει μείνει
με σπασμένο το ποδάρι…
ξέρει…

Ξέρει πως οι κουραμπιέδες
που’χε κάνει κουτουρού
έφεραν τα πάνω κάτω
σ’όλους άλλαξαν το νου.

Γάτος Μάγισσας Κουτουρού:
Στο κρεβάτι αποκλεισμένη
μα πολύ ευτυχισμένη
τηλεόραση κοιτάει
πονηρά χαμογελάει
και στους γάτους της μιλάει.

Μάγισσα.
Άντε σ’όλους και του χρόνου!
Άντε Χρόνια μας Πολλά!
Σ’όλους εύχομαι
Ειρήνη, με υγεία και δουλειά!!!!

  
ΤΕΛΟΣ

Τα υπόλοιπα θεατρικά για τα Χριστούγεννα θα τα βρείτε ΕΔΩ.


27 Νοε 2016

Χριστουγεννιάτικη γιορτή: Διασκευή της ιστορίας ενός μικρού πρόσφυγα, της Ειρήνης

Ακολουθεί διασκευή της Ειρήνης (βίντεο της Ιστορίας και συνοδευτικό υλικό θα βρείτε στον σύνδεσμο:
για τη Χριστουγεννιάτικη Γιορτή. Η διασκευή είναι για 19 παιδιά.


Ενδεικτικός τίτλος : 
"Το αστέρι της Αγάπης οδηγεί την Ειρήνη"

Αφηγητής (1): Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν. Όλος ο κόσμος θα ντυθεί γιορτινά, φωτάκια θα λαμπυρίζουν σε όλες τις γειτονιές, χριστουγεννιάτικες μελωδίες από παιδικές φωνές θα γεμίσουν τον ουρανό και ματάκια μικρών παιδιών θα περιμένουν με αγωνία και ανυπομονησία τα δώρα του Άι-Βασίλη.

Αφηγητής (2): Όμως από κάποια γειτονιά της γης η Αγάπη ξέχασε να περάσει. Το χρώμα που βασιλεύει είναι το μαύρο και το γκρι, το χρώμα του Πολέμου και της Καταστροφής. Τα παιδιά με μάτια μελαγχολικά και φοβισμένα τρέχουν να κρυφτούν, να μην τα πιάσει ο Πόλεμος


Αφηγητής (3): Έτσι και η μικρή Ειρήνη βλέποντας τις φλόγες να πέφτουν από τον ουρανό, έφυγε μακριά. Ήτανε πεινασμένη. Κανένας δεν ενδιαφερόταν για ένα παιδί που ήταν μόνο του και τρομαγμένο. Η Ειρήνη έτρεχε και έτρεχε και δε σταμάτησε μέχρι που έφτασε σε ένα ήσυχο, ειρηνικό χωριό. Δύο άνθρωποι κάθονταν σε ένα παγκάκι μπροστά από ένα χριστουγεννιάτικα στολισμένο σπίτι.


(σε παράλληλη δράση η Ειρήνη κάνει τις κινήσεις που περιγράφονται από τους αφηγητές, χωρίς λόγια)

Αφηγητής (4): Λιάζονταν στον χειμωνιάτικο ήλιο. Μιλούσαν αδιάκοπα και φαίνονταν ευχαριστημένοι. Η Ειρήνη ήταν μόνη και πεινασμένη. Ρώτησε αν θα μπορούσε να ζήσει εκεί, στο χωριό και μήπως είχαν ένα κομματάκι ψωμί ή κάτι άλλο που θα μπορούσε να φάει.


Χωρικός (5): Αυτό είναι ανεπίτρεπτο! Ένα παιδί να περιφέρεται και να ζητιανεύει φαγητό. Κάποιος πρέπει να κάνει κάτι γι’αυτό. Η θέση της είναι στο ορφανοτροφείο.

(εμφανίζονται δύο παιδιά-αστυνομικοί που κυνηγούν την Ειρήνη, τα παιδιά προτείνεται να είναι από εκείνα που έχουν μικρότερους ρόλους στην παράσταση)


Αφηγητής (6): Τότε κάλεσαν την αστυνομία, για να πιάσει την Ειρήνη. Όμως η Ειρήνη έφυγε μακριά. Έφτασε σ’ένα δάσος. Εκεί βρήκε μερικά βατόμουρα, τα έφαγε κι έτσι ένιωσε λιγότερο πεινασμένη. Πάνω σε κάποια χόρτα έκανε ένα μαλακό, ζεστό κρεβάτι. Όμως πεινούσε ακόμη και οι θόρυβοι της νύχτας, την έκαναν να φοβάται. Όχι, δε μπορούσε να μείνει εκεί για πάντα, ολομόναχη.


Θόρυβοι δάσους

http://soundbible.com/1331-Owl-Hooting.html

Αφηγητής (7): Η Ειρήνη άρχισε να περιπλανάται πάλι στο δάσος και ακολουθώντας την όσφρησή της έφτασε στην άλλη πλευρά. Εκεί μπήκε στη χώρα των Πετροφάγων. Ήταν πολύ φιλικοί και έδωσαν στην Ειρήνη να φάει μια χούφτα πέτρες. Όμως εκείνη δεν μπορούσε να τις φάει. Τότε, οι Πετροφάγοι θύμωσαν. 

(σε παράλληλη δράση η Ειρήνη κάνει τις κινήσεις που περιγράφονται από τους αφηγητές, χωρίς λόγια)


Πετροφάγος (8): Δεν σου κάνει ο τόπος μας; Αν δεν τρως ό,τι σου δίνουμε, τότε καλύτερα να φύγεις.


Ειρήνη (9): Δε με συμπαθούν, γιατί είμαι ξένη και διαφορετική από αυτούς.


Αφηγητής (10): Αυτό ήταν αλήθεια. Οι Πετροφάγοι εξαφανίστηκαν και την άφησαν μόνη της. Η Ειρήνη συνέχισε την περιπλάνησή της. Διέσχισε ξανά ένα τεράστιο σκοτεινό δάσος. Μπροστά της ήταν η χώρα με τις μεταξωτές ουρές.


(σε παράλληλη δράση η Ειρήνη κάνει τις κινήσεις που περιγράφονται από τους αφηγητές)

Μεταξωτή ουρά (11): Καλώς ήρθες! Καλώς ήρθες! Τι θέλεις από τον τόπο μας;

Ειρήνη: Μόνο ένα μικρό κομματάκι ψωμί και μια ζεστή γωνιά για να κοιμηθώ.


Μεταξωτή ουρά (11): Αυτό μπορείς να το έχεις!

Μεταξωτή ουρά (12): Μα για μια στιγμή! Δεν έχει ουρά! Α! Λυπάμαι, δεν μπορείς να μείνεις μαζί μας! Δεν έχεις μεταξωτή ουρά! Δεν είσαι σαν εμάς!


Ειρήνη: Μα αυτό δεν έχει σημασία. Μπορώ να περάσω μία γύρω από τη μέση μου ή να καρφιτσώσω μία με παραμάνα.


Μεταξωτή ουρά (12): Όχι, όχι. Αυτό δεν φτάνει. Μόνο οι μεταξωτές ουρές επιτρέπεται να ζουν σε αυτήν τη χώρα.


Αφηγητής (13): Η Ειρήνη παρακάλεσε, ικέτευσε αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Ξαναπήρε λοιπόν τον δρόμο της και όταν έφτασε στην άκρη του δάσους, μπήκε στη χώρα των μουτζουρωμένων κορακιών. Εδώ την υποδέχτηκαν θερμά. Ένα κοράκι της πρόσφερε μια μαλακή, ζεστή φωλιά πάνω σε ένα γυμνό δέντρο και ένα ψόφιο ποντίκι για να φάει. Η Ειρήνη όμως δεν ήθελε να φάει το ποντίκι. Η ιδέα και μόνο έκανε το στομάχι της να ανακατεύεται και δεν μπορούσε να ανέβει στο δέντρο γιατί ήταν πολύ ψηλό.

(σε παράλληλη δράση η Ειρήνη κάνει τις κινήσεις που περιγράφονται από τους αφηγητές)


Κοράκι (14): Πρέπει να πετάξεις πάνω ψηλά. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο εδώ.

Ειρήνη: Δεν με καταλαβαίνουν, γιατί είμαι ξένη.


Αφηγητής (15): Δεν της έμενε τίποτε άλλο να κάνει από το να συνεχίσει να περπατάει. Στο τέλος του δάσους μπήκε στη χώρα των Αχόρταγων. Ήταν πλούσιοι. Ζούσαν σε μεγάλα, άνετα σπίτια και πάντα είχαν αρκετό φαγητό. Ό,τι τους περίσσευε, το πετούσαν. Ακόμη και τα ζωάκια τους, απολάμβαναν το καλύτερο φαγητό. Όταν οι άνθρωποι συναντιόντουσαν στον δρόμο, αγκαλιάζονταν και αντάλλαζαν φιλιά, ένα σε κάθε μάγουλο, αλλά κανένας δεν αγκάλιαζε την Ειρήνη παρόλο που η πείνα της και η μοναξιά της ήταν ολοφάνερες.

(σε παράλληλη δράση η Ειρήνη κάνει τις κινήσεις που περιγράφονται από τους αφηγητές)

Ειρήνη: Συγγνώμη! Πού μπορώ να βρω κάτι να φάω και ένα ζεστό μέρος για να κοιμηθώ;


Πλούσιος κύριος (16): Δίνε του από δω. Δε μας περισσεύει τίποτα.

Ειρήνη: Οι πλούσιοι δεν ξέρουν πόσο πονάει η πείνα. Πρέπει να ψάξω για καλόψυχους ανθρώπους. Αυτοί ξέρουν πόσο οδυνηρό είναι να μη σε βοηθάει κανένας


Αφηγητής (17): Προχώρησε μέχρι την άκρη της πόλης σε μία περιοχή πίσω από μεγάλα εργοστάσια και σκουπιδότοπους. Εκεί φτωχοί άνθρωποι ζούσαν σε παράγκες. Όμως και εκείνοι την έδιωξαν λέγοντας πώς δεν είχαν ούτε αρκετό φαγητό ούτε χώρο για να μείνει. Η Ειρήνη κατάλαβε πως δεν μπορούσε να μείνει εκεί. Αλλά δεν ήξερε και πού να πάει. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, άρχισε και να βρέχει.

(σε παράλληλη δράση η Ειρήνη κάνει τις κινήσεις που περιγράφονται από τους αφηγητές)


Ήχος βροχής ή καταιγίδας:

http://www.salamisound.com/7378371-thunderstorm-rain-forest


Αφηγητής (18): Η Ειρήνη απομακρύνθηκε από την πόλη και κατευθύνθηκε προς τα χωράφια. Ξαφνικά είδε ένα τεράστιο δέντρο. Δεν ήταν χριστουγεννιάτικο. Στα κλαδιά του δεν υπήρχαν στολίδια και φωτάκια. Κάποιος είχε φτιάξει εκεί ένα σπίτι από παλιά και άχρηστα πράγματα. Καθόταν στο παράθυρο, κοιτούσε έξω και έτρωγε ένα κομμάτι ψωμί με τυρί.


Κυρία Καλόκαρδη (19) (ή κύριος Καλόκαρδος): Γεια σου! Έλα πάνω να σου δώσω ένα κομμάτι ψωμί με τυρί. Φαίνεσαι κουρασμένη και πεινασμένη. Κάθισε εδώ που είναι ζεστά και στεγνά.

Ειρήνη: Ποια (ή ποιος) είσαι:


Κυρία Καλόκαρδη (ή κύριος Καλόκαρδος): Είμαι η κυρία Καλόκαρδη.




Ειρήνη: Έτσι δεν λέγονται όσοι είναι ευγενικοί και καλοί με τους άλλους; Σας έψαχνα πολύ καιρό. Αν μου το επιτρέπετε, θα ήθελα να έρθω να μείνω εδώ με εσάς και την οικογένειά σας.

Αφηγητής (19): Και έτσι η κυρία Καλόκαρδη άνοιξε το σπίτι της στην Ειρήνη που έμεινε κοντά τους για πολύ πολύ καιρό. Πέρασαν μαζί εκείνα τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, έφαγαν όλοι μαζί γύρω από το γιορτινό τραπέζι και τραγούδησαν χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Η Ειρήνη είχε βρει επιτέλους μια καινούρια οικογένεια. Το αστέρι των Χριστουγέννων την είχε οδηγήσει, δείχνοντάς της τον σωστό δρόμο για την αληθινή αγάπη.

Τραγούδι λήξης:

"Το δώρο της αγάπης"
βρείτε το σε mp3 και εικονόλεξο ΕΔΩ.

ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Google Ranking

ΟNLINE USERS

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ